Bus 627 Giesbeek – Doetinchem
Het is een frisse ochtend wanneer ik instap in de buslijn 627 in Giesbeek. De geur van vers gezette koffie van de nabijgelegen kiosk mengt zich met de geur van het kunststoffen interieur. Terwijl ik mijn ticket laat zien aan de chauffeur, kijk ik naar de andere passagiers, elk in hun eigen wereld, maar allemaal verenigd in deze gezamenlijke reis.
De bus vertrekt en al snel verandert het stadsbeeld in een uitgestrekt landschap. Door het raam zie ik de groene velden en de schilderachtige boerderijen die het platteland sieren. Het ritmische geluid van de busbanden op het asfalt vormt een rustgevende achtergrond voordat we de eerste heuvels in de verte zien opdoemen.
Na een korte rit komen we bij de eerste stops, waar de bus even tot stilstand komt. Bij Hummelo zie ik een groepje scholieren in schooluniformen, lachend en pratend, die de bus in- en uitstappen. Het is een levendige aanblik, en ik kan’t niet helpen te denken aan de verhalen die deze jongeren met zich meedragen.
Terwijl we verder rijden richting Doetinchem, merk ik dat de sfeer in de bus verandert. De passagiers worden stiller, sommigen kijken geconcentreerd naar hun telefoon, terwijl anderen in gedachten verzonken zijn. De natuur om ons heen verandert ook; de velden maken plaats voor dennenbossen en de lucht ruikt naar dennennaalden en aarde.
Bij aankomst in Doetinchem voel ik de levendigheid van de stad om me heen. De bus stopt dicht bij het centrum, waar talloze mogelijkheden wachten: gezellige cafés, boetieks en het bruisende stadsleven. Terwijl ik uitstap, krijg ik zin om het stadsplein te verkennen en de sfeer van deze charmante plek in me op te nemen.
